Cerkiew gruzińska odpowiada na oskarżenia duchownego z patriarchatu ekumenicznego

Źródło:Ortodoksja.pl

cgoopePoniżej zamieszczono odpowiedź przedstawiciela Gruzińskiej Cerkwi Prawosławnej, Jego Eminencji Metropolity Gori i Ateni Andrzeja, na artykuł napisany przez archiprezbitera Patriarchatu Ekumenicznego [Konstantynopola] Georgiosa Tsetsisa artykuł pod tytułem Decyzja Cerkwi Gruzińskiej: prawdziwe zdarzenie czy prowokacja?.

Odpowiedź Jego Eminencji jest precyzyjna, szczera i niemało odkrywcza zarówno co do tego, jak, z jednej strony, Cerkiew Gruzińska była przez cały czas konsekwentna i otwarta, nawet wówczas gdy okazywała wielką powściągliwość i cierpliwość przez wzgląd na prawosławną jedność, a z drugiej strony, jak Patriarchat Ekumeniczny był niewrażliwy, natarczywy i lekceważący nie tylko w stosunku do Cerkwi Gruzińskiej, lecz również – Patriarchatu Antiochii.

Pismo potwierdza także, że Cerkiew Gruzińska i Patriarchat Antiochii odmówili podpisania tekstu Misterium Małżeństwa i przeszkody do jego zawarcia. Wskazuje ono również na to, że tekst Relacje Cerkwi prawosławnej z resztą świata chrześcijańskiego został poddany poważnej krytyce przez Święty Synod Cerkwi Gruzińskiej podczas jego ostatniego posiedzenia po spotkaniu zwierzchników [Cerkwi lokalnych] w Genewie.

Podobnie, biskup sprzeciwia się krytycznemu stanowisku archiprezbitera wobec zasady jednomyślności i pyta go, czy decyzja podjęta przez zwierzchników [Cerkwi lokalnych], by Wielki i Święty Sobór kierował się tą zasadą, jest teraz kwestionowana. Przywodzi to na myśl niedawne przemówienie patriarchy Bartłomieja, kiedy zredefiniował on jednomyślność poprzez jej istotne zanegowanie, mówiąc że to, iż jedna bądź dwie Cerkwie nie przyjęły tekstu, będzie należycie odnotowane, lecz tekst zostanie dopuszczony.

Choć cały list jest cenny i odkrywczy, zostały dotąd przetłumaczone następujące ustępy, jakie oddają to, co jest najbardziej konieczne:

* * *

“2. Wraz z zamknięciem Specjalnej Komisji Międzyprawosławnej [powołanej w 2014 roku i kończącej swą pracę wiosną 2015 roku] i po poinformowaniu przez swego przedstawiciela o wyniku [jej uzgodnień], Święty Synod Cerkwi Gruzińskiej wysłał list w imieniu Katolikosa-Patriarchy Ilii do Jego Świątobliwości Patriarchy Ekumenicznego, w którym, między innymi, wyraził następujące przemyślenia i spostrzeżenia względem tekstów, które zostały nadesłane na V posiedzenie Komisji Przedsoborowej [październik 2015] w celu rewizji i potwierdzenia:

a) Teksty, które zostały przygotowane na Wielki i Święty Sobór muszą wyraźnie i bez wieloznaczności podkreślać, że Cerkiew prawosławna jest jedyną Jedną, Świętą, Katolicką i Apostolską Cerkwią, w której istnieje sukcesja apostolska, prawdziwy Chrzest, Boska Eucharystia i inne Święte Misteria wiary chrześcijańskiej.

b) Należy najwyraźniej oświadczyć, że zgodnie z Jej ontologiczną naturą niemożliwe jest, by jedność Cerkwi była złamana [by Cerkiew była podzielona]. Ma to miejsce zawsze ze względu na to, że Cerkiew prawosławna prowadzi dialog z różnymi wyznaniami z myślą o ich powrocie w objęcia Cerkwi.

c) Tekst Relacje Cerkwi prawosławnej z resztą świata chrześcijańskiego musi zawierać ocenę dwustronnych dialogów prowadzonych z różnymi wyznaniami chrześcijańskimi, ponieważ odpowiedzialność za określenie ich przyszłego biegu przynależy ściśle do Wielkiego i Świętego Soboru.

d) Uważamy za niemożliwe do zaakceptowania dopuszczenie tekstów Problem wspólnego kalendarza i Przeszkody Małżeństwa w ich obecnym kształcie na Wielki Sobór, ponieważ wchodzą one w sprzeczność z kanoniczną Tradycją Cerkwi prawosławnej”.

Pismo stwierdza również, że wszystkie teksty, które przeszły już przez etapy przygotowania, muszą być podane do publicznej wiadomości tak, aby całej Cerkwi było dane wystarczająco dużo czasu na ich przestudiowanie i przedstawienie swoich spostrzeżeń.

“Przy takim kierunku i usposobieniu do działania na rzecz podbudowania Cerkwi, my, przedstawiciele Prawosławnej Cerkwi Gruzji, udaliśmy się na V posiedzenie Komisji Przedsoborowej [w październiku 2015 roku]. Jednak tam również czekały na nas niespodzianki. Gdy rozpoczęły się obrady, przewodniczący [metropolita Jan Zizioulas] oświadczył, że wedle jego opinii posiedzenie nie miało prawa do wprowadzania zmian w tekstach ze spotkań przedsoborowych z 1982 i 1986 roku, lecz tylko do wprowadzania zmian do zmian, jakie sami wnieśliśmy jako Specjalna Komisja Międzyprawosławna.
Gdy w końcu dotarliśmy do sprawdzenia tekstu Relacje Cerkwi prawosławnej z resztą świata chrześcijańskiego, prawo reprezentantów Świętych Cerkwi Gruzji i Antiochii do wyrażenia swoich opinii (zagwarantowane przez wszechprawosławne regulacje) zostało cofnięte pod pretekstem tego, że nie złożyliśmy pisemnych propozycji w odniesieniu do sugerowanych zmian w tekstach.
Następnie, równe uczestnictwo przedstawicieli Cerkwi Gruzji i Antiochii zostało poddane pod głosowanie przez całe ciało zgromadzenia. Czuliśmy się skrajnie znieważeni. W końcu, prawo do wypowiadania się zostało nam ‘udzielone’, choć nie byliśmy w stanie z niego skorzystać w celu poprawy całego tekstu.
O ile ta nasza postawa została określona jako ‘uparte i scholastyczne zachowanie’ [jak napisał archiprezbiter Patriarchatu Ekumenicznego Georgios Tsetsis w swym artykule, na który pismo to jest odpowiedzią], to w jaki sposób należy scharakteryzować działanie przewodniczącego Specjalnej Komisji [metropolity Jana Zizioulasa], który przez siedem godzin starał się ‘przekonać’ przedstawicieli Cerkwi do zaakceptowania zmiany tylko jednego paragrafu zgodnie z własnymi preferencjami?”.

Przekład angielski z greckiego oryginału: o. Peter Alban Heers
Przekład polski: dr Paweł P. Wróblewski

Na zdjęciu: patriarcha gruziński Ilia II oraz metropolita Gori i Ateni Andrzej (Gwazawa)

Źródło: http://www.pravoslavie.ru/english/92232.htm (6 kwietnia 2016 roku)

Źródło: ortodoksja.pl/2016/04/cerkiew-gruzinska-odpowiada-na-oskarzenia-duchownego-z-patriarchatu-ekumenicznego/