KANONY KOŚCIOŁA A EKUMENIZM

kanonyEkumKanony są starożytnym prawem Kościelnym, obowiązującymi do dziś. Wypływają z tradycji apostolskiej lub postanowień soborów powszechnych. Jeśli sobory były uznane przez sumienia Kościoła za prawowierne, to nauka ich była wyrazem natchnienia Ducha Świętego, i przez to są nie omylne. Są częścią Świętej Tradycji.

Jeśli, w sprawie ekumenicznej działalności niektórych jednostek, zarówno z episkopatu, kleru, czy świeckich, chcemy ocenić prawidłowość i prawowierność ich działalności, należy sięgnąć po te kanony.

One wskażą nam czy owa działalność jest po Bożemu, czy stanowi zdradę wiary. Niektóre przekroczenia kanonów ściągają na siebie anatemę, czyli ekskomunikę. Dla kleru, utratę urzędu kapłańskiego. Czyli niemożność zbawienia duszy, bez nawrócenia i pokajania się.

Ekumenizm to fałszywa miłość bliźniego, to utwierdzenie go w jego zgubnych błędach. Ekumenizm propaguje heretycki synkretyzm wszystkich wyznań, zarówno i sekt chrześcijańskich jak i religii pogańskich, podczas gdy Chrystus założył jedyny, święty, katolicki, i apostolski Kościół – Cerkiew Prawosławną.

Dzisiaj świat dąży do zagłady duchowej, do zjednoczenie świata pod egidą antychrysta. Antychryst daruje światu pokój dobrobyt, jedność, raj na ziemi, ale bez Boga, globalny ustrój. Podczas gdy Chrystus powiedział, „moje królestwo, nie jest tego świata.”

Jeśli chodzi o ekumenizm, strzeżmy się przed mędrkowaniem i zgubnymi nowinkami liberalnych teologów. Oni tym się różnią od autentycznych Ojców Kościoła, że Św. Ojcowie najpierw stali się pokornymi „podwiżnikami” (ascetami), mistykami, a następnie teologami. Teologia wypływała z ich świętego życia, ich teosis przez łaskę, a nie z ilości stopni naukowych, czy z chęci zdobycia renomy przez swoją intelektualną oryginalność, wygłaszając teorie nieraz sprzeczne ze Św. Tradycją.

Prawdziwa miłość bliźniego to przygarnięcie jak największej części ludzkości, do zbawczej prawdy tego jedynego prawdziwego Kościoła – odwiecznej Cerkwi Prawosławnej – ongiś do wspólnej wiary Wschodu i Zachodu. Pod tym względem, nie stójmy obojętnie wobec naszych braci z odłączonych wspólnot, lecz przygarniajmy ich ku sobie.

Kanony Apostolskie

Kanon 10

Jeśli ktokolwiek wspólnie z wyłączonymi (tzn. ekskomunikowany) ze społeczności kościelnej modlić się będzie, bez względu na to, gdyby to nawet miało miejsce w domu, niech będzie wyłączony sam.

Kanon 11

Jeśli ktokolwiek z kleru będzie wspólnie się modlić z osobą pozbawioną godności kapłańskiej, niech będzie pozbawiony godności i sam.

Kanon 45

Biskup, prezbiter lub diakon, który by z heretykami jedynie wspólnie się modlił, niech będzie pozbawiony urzędu. Jeśli zaś zezwoli im na wykonywanie jakichkolwiek czynności duchownych, niech będzie pozbawiony godności.

Kanon 46

Nakazujemy, aby został pozbawiony godności biskup lub prezbiter, który uzna chrzest heretyków lub przyjmie od nich ofiarę. „Co za ugoda Chrystusa z Belialem? Albo co za udział wiernego z niewiernym?” (2 Kor. 6:15)

Kanon 47

Biskup lub prezbiter, jeśli ochrzci ochrzczonego chrztem prawym, lub jeśli skalanemu chrztem niewiernych chrztu odmówi, niech będzie pozbawiony godności, jako naśmiewający się z krzyża i śmierci Pana, a nie odróżniający kapłanów od pseudo kapłanów.

Kanon 65

Jeśli którykolwiek duchowny lub laik wstąpi na modlitwę do żydowskiej synagogi lub heretyckiej, niech będzie pozbawiony godności duchownego, laik zaś – wyłączony ze społeczności kościelnej.

Kanon 68

Jeśli którykolwiek biskup, prezbiter lub diakon przyjmie od kogokolwiek powtórne święcenie, niech będzie pozbawiony godności kapłańskiej zarówno on, jak i ten, który go wyświęcił, chyba że w sposób wiarygodny stwierdzono będzie, że pierwsze święcenie przyjął od heretyków, ponieważ ochrzczeni lub wyświęceni przez takowych nie mogą stanowić wiernych ani też przyjść do stanu duchowego.

Kanon 70

Jeśli którykolwiek biskup, prezbiter, diakon lub w ogóle ktokolwiek spośród stanu duchownego pości razem z Żydami, lub razem z nimi świętuje, lub przyjmuje od nich dary świąteczne, jak macę i temu podobne, niech będzie pozbawiony godności. Jeśli będzie to laik, należy go odłączyć od Komunii świętej.

Kanon 71

Jeśli którykolwiek z chrześcijan przyniesie do świątyni pogańskiej lub do synagogi żydowskiej, w okresie ich świąt, olej, lub zapali świecę, niech będzie wyłączony ze społeczności kościelnej.

Kanon I Regionalnego Soboru w Kartaginie – 255 (?)

Ci ochrzczeni przez heretyków mają być ponownie ochrzczeni ażeby być przyjęci do Kościoła.

Kanony soboru w Antiochii – 341 r.

Kanon 2 (fragment)

Nie wolno także ani obcować z wyłączonymi ze społeczności kościelnej, ani się zbierać po domach i modlić się z tymi, którzy są poza wspólnotą wiernych; ponadto tych, którzy stronią od zgromadzenia wiernych w jednym Kościele, nie wolno przyjmować w Kościele innym. Jeśli się okaże, że ktokolwiek z biskupów, bądź prezbiterów lub diakonów, albo ktokolwiek z kleru ma styczność z wyłączonymi ze społeczności, niech zostanie wyobcowany i sam, jako naruszyciel porządku kościelnego.

Kanony soboru w Laodycei – 343 r.

Kanon 6

Nie należy zezwalać heretykom, trwającym w herezji, wchodzić do domu Bożego.

Kanon 32

Nie godzi się przyjmować od heretyków błogosławieństwa, które są raczej próżną mową niż błogosławieństwem.

Kanon 33

Nie należy modlić się z heretykiem …

Kanon 37

Nie należy przyjmować darów świątecznych, przesyłanych przez Żydów lub heretyków, oraz wspólnie z nimi świętować.

Kanon 38

Nie należy przyjmować od Żydów chlebów przaśnych lub uczestniczyć w ich nieprawościach.

Kanon 39

Nie godzi się świętować wspólnie z poganami i uczestniczyć w ich bezbożności.

Opracowanie: PrawoslawniKatolicy.pl